fot. Bartosz Kruk
Premiera Kameralna w ramach Programu Przestrzenie Sztuki – Taniec 2026-2028
Choreografia: Antonina Kaminska
Scenografia, Kostiumy: Antonina Kaminska
Reżyseria światła: Sebastian Malec
Projekcje multimedialne: Antonina Kaminska
Obsada:
Mateusz Wróblewski, Szymon Pacholec, Jarosław Piętka
Od autorki:
W centrum spektaklu trzech mężczyzn.
Ich ciała na scenie to nie ilustracja idei, lecz przestrzeń badania. Poprzez męskie ciało staje się widoczna uniwersalna historia: jak człowiek traci kontakt z sobą pod presją tego, jakim „powinien” być. Męski kod kształtuje się wcześnie. Nie wolno płakać. Trzeba być silnym. Mężczyzna nie czuje. To nie jest zła wola — to przekaz. Od ojca, który też nie znał innego języka. Od środowiska, które nagradza stabilność i karze za wrażliwość.
Jak kora drzewa gdzie każda warstwa była kiedyś ochroną: rola społeczna, cudze oczekiwania, rodzinny kod, przyswojone „trzeba” zamiast „czuję”. Kora chroni. Ale jeśli staje się zbyt gruba — drzewo przestaje rosnąć. Żyje. Ale coś w środku zastyga.
Trzy ciała na scenie — to nie konflikt i nie rywalizacja, lecz system. Każdy jednocześnie nadaje rytm i za nim podąża. Każdy biegnie za kimś i nie widzi, że za nim też biegną.
„Prawdziwy mężczyzna” — to nie cel. To obraz, za którym biegnie każdy i którego nikt nigdy nie osiąga, bo go nie ma. Istnieje tylko ruch ku niemu.
Recenzja spektaklu na portalu Teatr dla Wszystkich autorstwa Krzysztofa Krzaka: https://teatrdlawszystkich.pl/wytanczony-archetyp-meskosci/
