Koncepcja projektu opiera się na rozumieniu ruchu jako podstawowego sposobu bycia w relacji — z własnym ciałem, z innymi ludźmi oraz ze środowiskiem. Szczególnym założeniem jest inkluzywność procesu twórczego. Różnice w możliwościach ruchowych, poznawczych i sensorycznych traktowane są jako element struktury grupowej, a nie jako ograniczenie. Każdy
uczestnik wnosi do systemu własną jakość ruchową i percepcyjną, która współtworzy organizację całości. Projekt lokuje praktykę choreograficzną na styku sztuki, pedagogiki somatycznej i ekologicznego myślenia o relacjach. Ruch staje się
narzędziem doświadczania współistnienia — bycia częścią grupy
i jednocześnie częścią szerszego świata żywych systemów.
